Over Ons

Ik kom uit een eenvoudig gezin in Kajjansi, een dorpje in de buurt van Entebbe. Mijn vader verkocht en onderhield machines en mijn moeder was naaister. We waren met zeven kinderen: vijf dochters en twee zonen.

Ik ging naar school in Kisubi, een kostschool gerund door nonnen. Na een opleiding in uiterlijke verzorging begon ik op mijn vijftiende met mijn eigen winkeltje in de hoofdstad Kampala, waar ik kleding naaide en verkocht.

In 2010 leerde ik mijn toenmalige man kennen. Hij werkte op de Nederlandse ambassade in Oeganda. Tijdens de verkiezingen in 2011 was het onrustig in de hoofdstad en soms durfde ik niet meer naar mijn winkeltje te gaan. We hebben besloten naar Nederland te gaan, zijn thuisland. Als ik er zou kunnen aarden, zouden we blijven. Zo niet, dan zouden we teruggaan.

Inmiddels heb ik mijn draai gevonden in Nederland. Ik woon hier nu al zeven jaar, waarvan de laatste jaren in Duiven. Ik heb verschillende opleidingen gevolgd.

Ik heb inmiddels al een aantal jaren een bedrijf in de zorg en in de schoonmaak, zowel voor bedrijven als voor particulieren. En dat maakt me erg gelukkig.

Ik moest wel wennen in Nederland. Het klimaat vond ik verschrikkelijk: koud en nat. De Nederlandse taal was lastig te leren en ook het eten was wennen—vooral stamppot. Maar inmiddels vind ik het heerlijk. Ik ben er zelfs gek op. Ik speel een beetje met de ingrediënten en maak mijn eigen stamppotten.

De taal spreekt inmiddels bijna vloeiend. Ik begrijp zelfs de Nederlandse humor.